Şu şekilde oluyor;

İlk sizinle karşılaştıklarında pek konuşmak istemiyorlar, çünkü sizi baya aşağı, cahil, aynı sosyo-kültürel düzeyde görmüyorlar... Hani yüzleri kapalı, elinde bi kağıt okuyup önündeki esirin kafasını kesmeden önce canlı yayın yapan adamlar var ya, onlardan biri gibi görüyorlar... (Biraz abartı oldu ama genel görüş bu şekilde)

Ama biraz tanıyınca, -bu kısım biraz da kişinin karakteriyle alakalı- normal insanlar gibi yaşadığımızı, aynı şeyleri konuşup aynı şeylere güldüğümüzü, aynı müzikleri dinleyip aynı bölümlerde okuduğumuzu öğrennince düzeliyor...

Ama asıl komik kısım bundan sonra başlıyor. samimiyet artınca itiraflar geliyor, "yaa, ben sizi 4 kadınla evlenen, kadınların hepsi çarşaflı gezen, cahil, metal dinleyenleri idam eden vsvsvs... olarak biliyoduuuum" gibi şeyler geliyor...

Yani komik mi yoksa düşündürücü mü bilmiyorum.