ben de ilk bir ay onların salak olduğunu düşünmüştüm hatta bigün havuzda otururken elimde kağıt kalem başladım o an içimden geçenleri yazmaya ve yazıya bu amerikanlar salak diye başlamıştım... ama şimdi kızıyorum kendime... geleli nerdeyse 3 ay olacak ve ben günde 10-11 saat onlarla beraberim hem de hergün... adamlar rahat fazla düşünmemeye alışmış en ufak şeyden keyif alıp mutlu oluyorlar kocaman adamlar bile "ice cream" diye seviniyorlar parti anlayışları pizza kola ve dondurma bence bunların hepsi alışkanlık biz de bizim alışkanlıklarımıza ters geldiği için yadırgıyoruz tabi... güvenlik içinde yaşadıkları için -en azından bnm bulunduğum yerde öyle- en ufak bir olayda korkup büyütüyorlar... geçen gün hatta bi türk arkadaşımla da aynı konuyu konuştuk ve korkaklıklarının bu yüzden olduğunu düşünüyorum... geçen hafta havuzumda yangın çıktı ben gayet normal yangından sonra eve döndüm vs ama onlar günlerce olayın etkisinde kaldılar hep yangını konuştular hepsi şok oldu yani... şimdi hepsiyle sanki senelerdir beraber çalışıyormuşum gibiyiz ve gayet akıllı ve mantıklılar ama düşünmek için kendilerini yormuyorlar ve gerçekten bizim pratik zekamız sadece amerikalılarda değil hiçbir millette yok... burda öyle bunalımlar geçirdim ki hepsi şahit oldular hep yanımda oldular ve bana bir şeyleri sorun etmenin saçma olduğunu ve her şeye rağmen keyfime bakıp her şeyden keyif almamı sağladılar şimdi onları daha iyi anlıyorum aslında onların da öyle ciddi sorunları var ki -manevi sorunlar- ama hepsi gülüyor hepsi eğleniyor sorunlar bıraktıkları yerde en azından kimseye hissettirmiyorlar bile... artık bunun salaklık olduğunu düşünmüyorum... eğer öyleyse de artık ben de salaklaştım ve bu durumdan mutluyum sanırım...=)