Tekrardan merhabalar arkadaslar. Hikayeye baslayalim dilerseniz... Oncelikle WAT olayina nasil girdigimizden soz edelim ilk olarak. Universiteye hazirlik sinifi ile baslayip hayallerimdeki universitenin aksine hayatin monoton maratonuna devam. Sonra cok yakin oldugum bir arkadas gelip oyle anlatip durdu. Her nedense benimde aklima yatti tabii hemen aileye ballandira ballandira anlattik tabii kazandigin parayi orada kazanma kismi ikna etmede en onemli nokta oldu gitmem de neyse zaten o sene gidemedik. Gectik 1.sinifa tamamen unuttugum WAT arkadasin hatirlatmasiyla tekrardan canlandi aklimda tabi arkadasta gidememisti. Neyse tam kararlastirdik gitmeyi falan arkadasin not durumu nedeniyle yine hayal oldu. Geldik 2.nci sinifa bu sefer aklima koydum arkadas gelir gelmez ben gider. Fazla bir sirket arastirmasi yapmayip (Tabii siz bunu asla yapmayin) nerdeyse rastgele sectim diyebilecegim sirketle operasyona basladik. Aralik ayinin son haftasi gibi on kaydimi gerceklestirip kasvetli surece adimimizi atmis bulunduk. Artik her gunu hersey yolunda gittigi taktirde WAT yapacak olmanin heycanyla gecirmeye basladim. Gerekli on belgelerle (pasaport ogrenci belgesi vs) kagit islerine basladik. Gel zaman git zaman ve yine rastgele danismana 3 tane is tercihinde bulundugum islerden sirasiyla mulakatina girmek uzere is fuari icin istanbula yol aldim. Tercih ettigim ilk isin isvereni sacma sapan lanet olasica igrenc berbat bir sunumdan sonra beni isten soguttu ve moralim bozuldu cunku ilki olmadigi takdirde girecegim diger 2 ise gonlum razi degildi bir nevi mecburiyetten iste. Neyse istedigim isin isvereni is baslama tarihini uzatinca ki cok erken bir baslama tarihi verdigi icin secememistim direk danismana ilk bu isin mulakatina girmek istedigimi soyledim ve mulakati basariyla gecip isimi aldim. Tabii bütün bu sirket is secme olayini bu kadar basite indirgeyip rastgele secmemi kesinlikle kayde almayin ) Neyse bütün bunlara rağmen hersey yolunda gitti ve en onemli kisim olan vize surecine girmeye hazirlandim. Ingilizce seviyem advanced olup speaking. Kismiyla da hicbir sıkıntım olmadığı icin gayet rahat bir sekilde alabilecegimi düşündüm tek korktugum sey isim sorusturmasina kalmakti. Hatta cok kesin gozuyle bakiyordum su isim isine. Neyse Ankarada ayarlanan vize randevusuna gittim. 1 saat beklemeden sonra malum prosedürlerden sonra mulakata girdim. 1 aksi kel adama denk geldim ve malum çıkabilecek sorulardan bir kac tane sordu takir takir cevap verdik. 1 dakika beklemenin ardindan adam hersey tamam ama isim sorusturmasi yapmaliyiz falan filan yesil kagidi elimize verdi korktugum basima geldi yani. Okudugum onlarca sinir bozucu isim sorusturmalarindan sonra artik kendimi kaderime terkedip beklemeye basladim. Ve cok gecmeden 10 gun icerisinde vizem geldi. Vizeyi de aldigima gore artik yavastan hazirliklara baslamaya koyuldum. Dogrusunu soylemek gerekirse bütün bu süreçlerden aldigim hazzi her ne kadar mesakkatli sureclerden gectiysem de tatli kosusturmasi falan WAT olayina cok daha guzel bir heyecan katmisti. Cunku butun sureclerden sonra artik sadece atlayip gitmenin pekte bi olayi yoktu benim icin. Gel zaman git zaman Ucus zamani geldi ve Uluslararasi terminale adim attiktan sonra artik Amerika macerasinin orada basladigini hissetmeye basladim. Hikayenin sadece baslangici olan bu yazimi burada noktalamak istiyorum. Devaminda gorusmek uzere Esen kalin...